zondag 12 november 2017

Kleurig dilemma

In onze villa hou ik vooral van rust.
Met hoofdletters, dus RUST!
Daarom zijn in de loop van de jaren de meest felle kleuren
vervangen door zachte witten en grijzen,
aangevuld met tintjes uit de natuur.
Ben ik super happy mee!


In de winterperiode komt het rode kleed van zolder.
Dan verschuift de focus naar een iets warmer beeld.


 Door wat met kussentjes te spelen ging het accent onlangs nog
van zomers grijsblauw naar herfstig ‘heartwood’.
(die ik in een afgeprijsde bak vond bij een bouwmarkt, haha!
Koopje, zij hadden vast geen idee ;o))


Er kwam bovendien ook een nieuwe hanglamp in de zithoek,
die de oude plafonniere - na achtentwintig jaar! - verving.
(Die kan mooi in de verkoop!)


Ineens was ik er helemaal klaar mee, met deze statige lamp.
Bij het zien van deze populaire rieten lamp wist ik meteen dat hij een
perfect en frisse vervanger zou zijn.


Ik scoorde ook nog een donker dienblad, dat zo mooi bij het grijs past..

Zo is de sfeer van ‘zomers’ subtiel omgetoverd naar een herfstig palet.


Maar.. sinds gisteren heb ik een ‘probleem’.
Vond ik me daar toch een mooi dekentje..!!
Op de bazaar van de Vrije School.

Daar stonden twee jonge meiden met een kraam vól zelfgehaakte spullen.
Van hun moeder? Tante? Oma?
Afijn, van een familielid wat niet kon stoppen met haken ;o)

Een eindeloze hoeveelheid mooie sjaals, dekentjes, mutsen,
slofjes, knuffels, doekjes en ga zo maar door lagen daar te stralen!
Mooi gemaakt, leuke prijsjes.

Mijn oog viel dírect op een bont en kleurrijke gehaakte deken..
en toen ik hem eenmaal in mijn handen had was ik verkocht!


Ik viel als een blok voor de bonte kleurencombinatie, de stoere strepen,
de zachte wol..
Bedacht dat ik er een foto van wou maken
en dan misschien proberen zelf zoiets te gaan haken.


Deed nog een rondje over de Bazaar met constant dat dekentje in m’n hoofd..
Want tja.. wat moet ik nou met zo’n felgetint dekentje in mijn villa..?


En.. zou ik, als ik het wilde gaan na-haken, wel die leuke kleurtjes wol vinden,
zou het dekentje wel zo mooi worden,
zou ik dat steekje wel kunnen vinden,
zou mijn dekentje (als ik andere tintjes zou kiezen) dan wel de charme van DIT dekentje hebben..

En bovenal; had ik wel een dekentje nodig???
(Uhh volgens mij liggen er nog 4 dekentjes in de kast.. ieks!)


Sinds gisteren ligt er dus een knalkleurig dekentje op de bank..
En tja.. het past inderdaad hélémáál niet bij de rest ;o)
Maar soms moet je gaan voor iets origineels!
En de complimenten geven aan de maakster door het te kopen!

Ik ben er zo ongelofelijk gelukkig mee.. met dat dekentje,
telkens als ik het zie wordt ik helemaal BLIJ!

En dat is het belangrijkste, toch?
J

Y STEFANIE

donderdag 9 november 2017

Rapsody in Grey

Een stad.
Somber, bewolkt.
Drukte en beweging,
lijnen en contrasten.
Dynamiek in steen en glas.

Gevoed door water,
geleefd door mensen.

Adembenemend!











Y STEFANIE

zondag 5 november 2017

Herfsteren

Laat mij nog maar even een poosje herfsteren.
Voor mij nog geen Sintvoorbereiding of Kerstversieringen.





Geef mij nog maar een poosje de aardse geur van natte aarde,
van vermolmd hout
en ontbindende bladeren.




Geef mij wind ruisend door afstervend blad,
bonte tinten van vuur en zon
als koestering 
wanneer de winter kaal en koud zal zijn.




Doe mij maar paddestoelen, zwammen en boleten.
Hoeders van harmonie,
helpers om ons dieper te kunnen verbinden met Moedertje Aarde.




Voedt mij maar.
Met de oogst van mosbedden, dennenappels.
Beloften van groei voor een immer wederkerende lente.




Geef mij maar tijd van inkeer,
van verdonkeren,
en van het ontsteken van het eerste innerlijke lichtje.




Mag ik nog wat felgekleurde bessen,
vermolmd hout en
de kale nerfjes van een blad...
Zodat de naakte waarheid langzaam zichtbaar wordt.
Niet langer bedekt door afleiding.




Laat mij voorlopig nog maar een poosje herfsteren,
de tijd wat uitrekken 
en dit jaargetijde nóg dieper en intenser beleven!


Y STEFANIE


donderdag 2 november 2017

Keutelmiddagje

Tjonge, wat is dat lang geleden dat ik mezelf zomaar een ‘keutelmiddagje’ gunde..
Kacheltje aan, beetje breien, potje thee 
en...verder HE-LE-MAAL NIKS!


Het voelt –om heel eerlijk te zijn – als spijbelen ;o)
Maar.. ohhhh.. zo fijn!
Dat heeft een mens écht nodig af en toe!


Ik haal wat herfst in huis,
voordat die alweer voorbij is…


De poesjes zijn ook blij!



Je ziet ze zomaar denken: hè hè..!
Eindelijk kunnen we weer eens gezellig met z’n drietjes
genieten van een rustige middag.

Nou ja.. rustig..??
De draden van mijn breiwerkje zijn voor Nino
nét iets te veel uitdaging ;o)


Omdat hij, als wij even niet opletten,
liefst elk wolletje vangt wat hij maar te pakken kan krijgen
geef ik hem af en toe zijn ‘eigen’ wolletje.




Vind-ie heerlijk J

Lily kijkt het allemaal ontspannen aan.
Je ziet haar denken…
‘Drukteschopper’


Terwijl wij zo saampies lekker relaxen
doet de Stuurman de állerlaatste klusjes in de nieuwe badkamer.
Spiegel ophangen, wc-kastje aan de muur.. en nog meer van dat ‘mannenwerk’ ;o)


Wat een fijne dag J

Y STEFANIE